No pienses en el pasado, ni prepares tu futuro, vive el presente tal y como es.

martes, 31 de enero de 2012

8 mesos; JBL.

Tot i que t'hagis oblidat de mi, jo de tu no. Per mi sempre seràs el meu petit, aquell que vaig conèixer recuperant biologia... Aquell que em feia sentir coses que no havia sentit mai, el que em regalava somriures pel passadís, el que em mirava i em posava nerviosa, el que m'obria i es preocupava per mi, o almenys per un moment, un segon, havia pensat en mi...
No puc dir que t'odio o que t'he oblidat, quan no paro de pensar en tu , i t'estimo més que a ningú...
Saps que? Amb tu he après que a vegades els somnis, per molt que els persegueixes, no es fan realitat...

lunes, 30 de enero de 2012

8 mesos; JBL.

I que vols que digui? Que ho ets tot per mi? Que vols que reconegui que faig cualsevol cosa per veure't, encara que sigui un cop al dia? 
Val, ho reconec. A pendre per cul l'orgull d'una vegada ya! Amb qualsevol escusa, faig qualsevol cosa per veure't, encara que sigui de lluny o de pasada. I si, ho ets tot. Algun problema? Jo no tinc la culpa. Tu sabras el que tens o deixes de tenir, perquè tens algo, alguna cosa que fa que m'encantis, i cada dia una mica més. Que tens? Que tens que em fa no oblidar-me de tu mai, ni un segon? No paro de buscar aquest "algo", i l'únic que faig és trobar-te més perfeccions. 
Perquè el qui digui que ningú és perfecte, no s'ha enamorat mai. Cuan t'enamores, ho veus tot perfecte, e inclús la mateixa perfecció pot tenir noms i cognoms, i saps que? La meva perfecció, té dos anys menys que jo, desgraciadament, i té noms i cognoms. 
Creu-me, faria la mínima cosa per que això canvies, però de moment és impossible. 
A vegades els somnis no es compleixen, per molt que els persegueixis. Però tot canvia, cap a bo, o cap a dolent, pero canvia, no? Igual que tu vas canviar de ser res, a ser tot. 

8 mesos; JBL.

I m'han dit que no pari de lluitar per tu, que si segueixo el meu somni, el somni d'estar amb tu, ho aconseguiré... Però veuràs, es que avui fa exactament 8 mesos que ens vem conéixer. Avui fa 8 mesos, estaria estudiant per la recuperació de biologia, en la que desprès ajudaria a un nen de primer a fer el seu examen, sense saber que m'enamoraria d'ell al poc temps. 
I jo em pensava que tot aixó seria molt més fàcil, però no. Peró, per qué? Per qué de tu? Van ser els teus ulls? Va ser la teva manera de parlar-me? Va ser la forma en que em miraves? Què va ser? Que vas fer perquè 8 mesos desprès et segueixi estimant, i no vull equivocar-me, però potser avui, més que el primer dia.
Vull seguir lluitant si, ho reconec, peró també penso que és una pèrdua de temps. Ho he intentat, he lluitat per tenir alguna cosa, mínima, i no passàvem d'amics, i ara? Ara ni aixó. Potser si que puc dir, ara més que mai, que no saps el que tens, fins que ho perds. I no t'he perdut, et tinc allà, però simplement et tinc, com apagat, esperant a què tornis a engegar-te... Peró l'espera es fa eterna, molt eterna. Cuan temps més t'he d'estar esperant? Vull esperar-te, si, peró potser cuan vinguis jo ja no hi seré, i aixó no vull que passi.
Amb tu he comprovat el que diu la gent, com una persona pot passar de ser res per tu, a ser més que tot. Com el teu món pot girar entorn a una sola persona. I com la teva vida pot tenir noms i cognoms propis, i la meva té els teus. Perquè ho ets tot petit, tot, ja ho saps.


viernes, 27 de enero de 2012

Y no soy una persona que se pase la vida llorando por los rincones pero si la hacen daños, cada poro de su piel lo siente. Que no soy la más divertida porque reconozco que muchas veces soy gruñona y es díficill entenderme y mucha gente opina que soy algo rara. Que tengo dos pies izquierdos y que soy muy torpe y patosa porque nunca se cuando tengo que intervenir en algo y si intervengo la fastidio. Que muchas veces me tomo a la tremenda cosas sin importancia y otras muchas paso de cosas que deberían afectarme. No tengo un cuerpo perfecto ni soy rubia con ojos azules, pero no querría serlo porque no quiero destacar por ello entre las personas, quiero destarcar por ser capaz de sonreír pase lo que pase, por poner la otra mejilla y aguantarme las lágrimas para mi sola, se me da bien sufrir por dentro. Que vale no soy perfecta, pero no lo quiero ser, no quiero por nada del mundo renunciar al delicioso placer de equivocarme, aunque a veces duela, pero sé que tarde o temprano mi error conseguire solucionarlo. Que no quiero que la gente me conozco por haber pillado el pedo más grande de la historia o por liarme con miles de tíos, quiero que me conozcan porque sin beber soy capaz de pasarmelo genial y dar lo mejor de mi y porque si me lio con alguien es porque le quiero de verdad y porque doy todo mi cariño en cada beso. Y esta claro, que de las millones de personas en el mundo puede haber cientos que me superen en todo, bueno en todo no, en quererle como yo le quiero, en echarle de menos cuando no esta a mi lado, en sonreír de manera estúpida cada vez que me mira, que me habla, que me vacila. En quererle por cada poro de la piel de la manera que yo lo hago; NADIE podrá superarme.

JBL.

Ya solo me valen los sueños en nuestro juego de dos, ya me acostumbré a quererte, me acostumbré a tu risa, a tu olor, a tus ojos, a tu pelo, a tu mirada... Me desperté en un millón de ilusiones seguidos de un millón de fracasos y acompañados de un millón de intentos. Te regalé miles de te quieros, incontables abrazos, te regalé mi vida. Esa vida que bien sabes tu que te pertenece, que no hace más que pensar en ti y por eso me da igual, me da igual cuantas veces tenga que intentarlo, cuantas veces me derrumbe y cuando vuelvas a mi. Me has dado increíbles momentos e innumerables sonrisas. Por eso, déjame que siga soñándote, que siga pensando en ti despierta, en ese amor que no llega y en las ganas que tengo de tenerte.
Di lo que piensas, lo que sientes, lo que quieres que los demás sepan, lo que te importa, lo que te molesta, lo que te interesa, lo que te preocupa, lo que te raya, lo que te inquieta, lo que necesitas, lo que no necesitas, lo que te salga, di lo que quieres decir, lo que intentas, lo que consigues, lo que amas, lo que odias, lo que respetas, lo que no crees conveniente, lo que crees conveniente, di que le echas de menos, di que nada sería lo mismo si no conocieses a quien conoces, que las cosas cambian pero las costumbres de las personas no. Di lo que quieras o, si de veras quieres, no lo digas.

JBL.

Un día sabrás todo lo que te eche de menos,en esos días en los que no estabas a mi lado.Un día sabrás lo que eche el menos el calor de tus abrazos,en esas noches de pleno invierno.Un días sabrás lo que eche en falta tu sonrisa,en esos días tan amargos.Un día sabrás lo que me dolió verte,con una persona que no fuera yo.Llegaras a descubrir lo que eche de menos tus tonterías,en esos días en los que solo me hacía falta reír.Llegarás a saber que mi intención nunca fue herirte,y lo hice fue sin ni siquiera darme cuenta.Llegarás a saber que siempre estuve a tu lado,que siempre pensé que eras lo mejor de este mundo,que cómo tú ninguno,que conmigo eras lo más cariñoso de este puto planeta,y que fui al único al que le conté todos mis secretos.Pero te faltó por saber un secreto.El secreto más importante.Y es que te quiero.Lo podría decir las veces que hiciera falta.Podría subir al lugar más alto del mundo,y gritarlo. Gritarlo hasta quedarme afónica.Lo podría decir tan alto,hasta que se enterase la persona más lejana de todo este globo terráqueo. Pero no lo podría decir más claro. TE QUIERO.